NBA چطور به هوش آمد؟
سرانجام پس از 149 روز مذاکره ناموفق و قریب 2 سال رایزنی در فضایی نه چندان دوستانه، سرانجام اتحادیه مالکان باشگاههای NBA و انجمن بازیکنان حرفه ای شاغل در این لیگ به توافق مالی رسیدند تا کابوس تعلیق بزرگترین لیگ ورزشی جهان پایان یابد.

اما مسئله اصلی اینجاست که چگونه پس از مدتها مذاکره بی نتیجه ناگهان در جلسه ای 15 ساعته همه چیز تغییر کرد؟

برای یافتن پاسخ این سوال، ابتدا باید با اصطلاح "قرارداد مذاکره دسته جمعی" آشنا شویم. این نوع قرارداد هنگامی استفاده می شود که یک سازمان با تعداد زیادی مستخدم طرف قرارداد است و همه آنها مجموعه ای مشترک از منافع را دنبال می کنند.

به جای اینکه سازمان با تک تک این افراد برای عقد قرارداد مذاکره کند، با نماینده آنها (که در بیشتر موارد اتحادیه های صنفی هستند) مذاکره می کند و نتیجه این مذاکرات یک قرارداد خواهد بود که اجرای آن برای کلیه اعضای این صنف الزامی است.

این قرارداد دسته جمعی به همراه قرارداد های فردی برای هر بازیکن که در آن مدت قرارداد، شرایط ویژه قرارداد و میزان دستمزد تعیین میشود، مجموعه مدارک استخدامی یک بازیکن در NBA هستند.

در مذاکراتی که تا 2 هفته پیش میان اتحادیه مالکان باشگاههای NBA و انجمن بازیکنان حرفه ای شاغل در این لیگ در جریان بود و نهایتا به بن بست رسید، مالکان NBA با اتحادیه بازیکنان در حال مذاکره بود.

10 روز پیش وقتی مالکان باشگاهها به نمایندگان اتحادیه بازیکنان اعلام کردند که پیشنهاد آخرشان را داده اند و دیگر بیش از این تمایل به مذاکره ندارند، اتحادیه بازیکنان تصمیم گرفت از آخرین تیر ترکش خود استفاده کند و با استفاده از یک اشکال در "قرارداد مذاکره دسته جمعی" به هدف خود در مذاکرات دست پیدا کنند.

اما چگونه؟ نمایندگان انجمن بازیکنان، اتحادیه شان را منحل اعلام کردند و بالطبع قرارداد مذاکره دسته جمعی هم از بین خواهد رفت. از این لحظه به بعد تک تک بازیکنان اجازه پیگیری های قانونی حق و حقوقشان را داشتند.

با استفاده از این حق بازیکنان می توانستند بر علیه مالکان تیمها بدلیل عدم پرداخت حقوق و محدود کردن اجازه ورود به محل کار شکایت نامه رسمی تهیه کنند و ادعای خسارتهای نجومی داشته باشند.

اولین شکایت توسط کارملو انتونی علیه تیم نیویورک نیکز و NBA صادر شد و بقیه بازیکنان نیز بطور دسته جمعی از همین روش استفاده کردند. NBA و مالکان ناگهان با ده ها شکایت و درخواست خسارت روبرو شدند که حل قضایی هر کدام ممکن بود سالها طول بکشد و صداها میلیون دلار برای NBA و مالکان تیمها خرج برداد.

ترفند اتحادیه بازیکنان کارساز شد و مالکان تیمها از ترس درگیری و ضرر مالی فراوان از مواعض خود عقب رفتند. آنها از بازیکنان خواستند برای حل و فصل شکایتشان بیرون از دادگاه دوباره به سر میز مذاکره بیایند. این به دلیل این بود که دیگر اتحادیه ای وجود نداشت تا با NBA مذاکره کند، بیلی هانتر(رئیس اتحادیه NBA) و درک فیشر به عنوان نماینده گروه بازیکنان (‌نه اتحادیه آنها) انتخاب شدند و دوباره سر میز مذاکره رفتند و نهایتا این نشست منجر به توافق اولیه و برقراری مجدد لیگ شد.

اگر چه جزییات این توافق تا این لحظه منتشر نشده ولی بی شک در این میان بازیکنان هم کمی از مواضع خود کوتاه آمده اند تا باشکوه ترین لیگ ورزشی جهان دوباره آغاز شود.